Historia szkoły

DZIEŁO BOŻE

Drzewo jest silne, jeżeli jego korzenie są głęboko zakorzenione. Chcąc sięgnąć do korzeni tej szkoły musimy cofnąć się do roku 1934. Istniejąca w tym czasie w Wejherowie przy ulicy Klasztornej 9 prywatna szkoła borykała się z poważnymi trudnościami materialnymi. W tej sytuacji Zarząd Miasta musiał podjąć decyzję: likwidacja szkoły, lub przekazanie jej innemu właścicielowi, który podjąłby się prowadzenia placówki. Lecz jak go znaleźć?

Bóg nigdy nie pozostawia bez pomocy tych, którzy Mu ufają. W tym właśnie czasie do Wejherowa przyjechała s. Emanuela Romanówna - zmartwychwstanka, w poszukiwaniu miejsca- w celu zorganizowania wakacyjnego obozu dla niezamożnej młodzieży akademickiej.

Na Kaszubskiej ziemi Siostra została przyjęta z ogromną gościnnością, a drzwi szkoły otwarły się na oścież przed młodzieżą na czas wakacji. Były to decydujące miesiące dla tej placówki. Po zapoznaniu się z trudnościami, rozmowach z Zarządem Miasta, burmistrzem
i Zgromadzeniem Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego, została podjęta decyzja: Zarząd Miasta Wejherowa oddaje szkołę Siostrom.

Po podpisaniu umowy trzeba było działać szybko, gdyż za niespełna dwa miesiące szkoła miała „napełnić się” dziećmi. Siostry, które przyjechały do Wejherowa, aby podjąć dzieło, które im Pan Bóg powierzył, zamieszkały początkowo w budynku szkoły w bardzo prymitywnych warunkach. Spotkały się jednak z dużą życzliwością mieszkańców i pomocą sióstr Szarytek. Pierwszą przełożoną domu, a zarazem dyrektorką szkoły została s. Alicja Kotowska CR.

Od początku dwa zasadnicze cele przyświecały pracy sióstr:

  • podnieść poziom nauczania ,by placówka mogła uzyskać prawa szkół państwowych;
  • kierując się hasłem Zgromadzenia: „Miłością i Prawdą”, wychować dziewczęta na świadome swych obowiązków dzielne Polki- katoliczki, miłujące Boga i Ojczyznę.

Praca sióstr i ich młodych wychowanek została szybko zauważona, gdyż już w roku 1936 szkoła uzyskała prawa szkoły państwowej (na razie jeszcze niepełne), a dziewczęta, które w roku szkolnym 1938/39 przystąpiły do matury, korzystały już z pełnych praw szkół państwowych. Placówka się rozrastała, potrzebne więc były nowe sale, pomieszczenia dla internatu oraz mieszkanie dla sióstr .W tej sytuacji podjęto decyzję o rozbudowie budynku. Przystąpiono do budowy trzypiętrowego bocznego skrzydła, połączonego wewnętrznie ze starym budynkiem szkolnym. W lipcu 1939 roku dziesięć nowych sal lekcyjnych było gotowych i oczekiwało początku nowego roku szkolnego.

Historia jednak przygotowała inny los i Bóg zażądał ofiary. Wybuchła II wojna światowa. Niemcy wtargnęli do Polski, a już 8 września- do Wejherowa. Dla szkoły nadeszły najtrudniejsze karty jej historii. 24 października 1939 roku została aresztowana s. Alicja. Wszelkie próby jej uwolnienia nie przyniosły skutku. Zginęła bez śladu. O jej męczeńskiej śmierci, 11 listopada 1939 roku w lasach Piaśnicy, siostry dowiedziały się dopiero po wojnie, gdy w kwietniu 1945 r. powróciły do pracy w Wejherowie.

We wrześniu w budynku szkoły znów można było usłyszeć śmiech dzieci, radosne piosenki
i zabawy. Nie trwało to jednak długo, bo choć nastała upragniona wolność, władze w Polsce przejęli komuniści, którzy za wszelką cenę dążyli do likwidacji wszystkiego, co kojarzyło się z Kościołem Katolickim. Kiedy trwały przygotowania do rozpoczęcia nowego roku szkolnego 1950/51, z Wydziału Oświaty Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku nadeszło pismo, zawiadamiające, że decyzją Ministerstwa Oświaty szkoła zostaje natychmiast zamknięta.

Po zamknięciu szkoły, część gmachu szkolnego wynajęto państwowemu przedszkolu, szkole podstawowej i zasadniczej szkole zawodowej dla dzieci i młodzieży niesłyszącej.
Dopiero po 1989 roku, dzięki przemianom demokratycznym w Polsce, zgromadzenia zakonne mogły powrócić do działalności dydaktyczno- wychowawczej zgodnej ze swoim charyzmatem. W 1992 roku w wejherowskim budynku Sióstr Zmartwychwstanek ponownie otwarte zostało przedszkole, a 1 września 2000 roku Katolicka Szkoła Podstawowa, której patronką została bł. S. Alicja Kotowska.